چیزی که کمر جمهوری اسلامی را خواهد شکست...

در فلسفه برای معنای عدالت گفته شده: "قرار گرفتن هر 1 درجای خود". پس ظلم هم میشود: "قرار دادن چیزی در جایی غیر از جای خود". با توجه به این معیار میتوان به خود و جامعه نگاه کرد و دید در کجا چیزی در جای غیر صحیح قرار گرفته و به تعبیر دقیقتر کجا ظلم به وقوع پیوسته و یا در حال وقوع است. اهل فهم گفتهاند با هر ظلمی، چاهی تاریک حفر میشود:

وجود ۱۰ تا ۱۲میلیون نفر زیرخط فقر، ۱۲درصد نرخ بیکاری که در بین جوانان به ۲۴درصد میرسد، ۱۹میلیون بد مسکن و از بین رفتن ۸درصد از تولید ناخالص ملی در تصادفات جادهای و نیم میلیون مجروح و ۴۰هزار معلول به دلیل همین تصادفات، خسارت سالیانه ۳۰میلیارد دلاری به دلیل شهرنشینی آشفته و آلودگی هوا و رتبه اول بیماریهای قلبی عروقی در جهان و همچنین درگیری بیش از ۲۳درصد مردم با یکی از اختلالات روانی و از آن طرف، اشرافیت مسولین، فیشها و پاداشهای نجومی و مدیریت مناسبات اقتصادی (هر روز بیشتر از دیروز) به نفع سرمایهداران، اختلاسگران و رانتخوارانی چون مدیران فرتوت و آقازادههای پرمدعا و برخی گروههای اجتماعی چون فوتبالیستهای بیفایده و... در حالی که اکثریت جامعه از حداقلها محروم و شرایط برایشان هر لحظه سختتر از قبل میشود، یعنی ظلم و وجود دهها چاه وَیل خطرناک در این کشور که هرلحظه در حال عمیقتر شدن است. به همه اینها اضافه کنید زدو بند صاحبان نفوذ، رشوه و تفسیرهای میلی و تنگنظرانه از قانون و پرسه زدناش در کوچههای تنگ و باریک، سیستم قضایی کُند و کِرخت، بروکراسی اداری فشل و روان آزار.

به قول حافظ: زگریهی مردم، چشمم نشسته در خون است.

روشن است که برای این انقلاب خون دلهای بسیار خورده شده و هم اکنون زحمات طاقتفرسایی کشیده میشود، اما تبعیضهای سازمان یافته، بغضها و عقدههای فروخوردهای میشوند که هر لحظه میتوانند بشکنند و سیل شوند و اصولگرا و اصلاحطلب و ملیگرا و مذهبی و غیر مذهبی را با خود ببرند و غرق کنند.
کاش مسولین سرخوش ما چهارچشمی مواظب چاههای کنده شده در این کشور بودند، چرا که هیچ چیز دیگری غیر از خرد کردن استخوان مستضعفین کمر 1 1 را ن1 1:

هر كه ظالم تر، چَهَش با هولتر // عدل فرمودهست بدتر را بتر // ای كه تو از جاه، ظلمی میكَنی // دان که بهر خویش چاهی میکنی // گرد خود چون كِرم، پیله بر مَتَن // بهر خود چَه میكنی، اندازه كَن.